Η ψυχανάλυση, ως θεραπευτική και θεωρητική διεργασία, βασίζεται σε κάτι φαινομενικά παράδοξο: ότι η αναμονή, η αβεβαιότητα και η μη γνώση είναι όχι μόνο ανεκτές αλλά και απαραίτητες για τη γέννηση βαθύτερης κατανόησης.

Συγκρούσεις αγάπης και μίσους, συγκρούσεις εξαρτησης και ανεξαρτησίας, κατακλυσμός έντονων συναισθημάτων, η αποστασιοποίηση ή και η εξιδανίκευση και παραμονή σε αντίξοες και τοξικές καταστάσεις, συνιστούν ένα πολύ ψυχοφθόρο ταξίδι, που μοιάζει πολλές φορές αδιέξοδο. 

Το schadenfreude αναφέρεται στην αίσθηση εσωτερικής ικανοποίησης που βιώνεται από ένα άτομο ως απόκριση στην αποτυχία, στην ατυχία ή στις δυσκολίες κάποιου άλλου ατόμου. Είναι το αίσθημα χαράς που απορρέει από τις αρνητικές εμπειρίες των άλλων, με αποτέλεσμα το άτομο που το βιώνει να αισθάνεται ότι είναι καλύτερο ή ανώτερο από αυτούς. 

Η καταπίεση των γυναικών στις σύγχρονες κοινωνίες δεν φοράει πάντα τη μορφή της ωμής βίας. Φοράει χαμόγελα, νόρμες, ρόλους, ψιθύρους.

Θα υποστηρίξουμε με οικονομία λόγου και παραδείγματα από αληθινές αφηγήσεις, την ανωτέρω άποψη.

Στο αιώνιο συμπόσιο, όπου η σιωπή της αιωνιότητας αγκαλιάζει τα πάντα, και η αμυδρή λάμψη ενός αστεριού-οθόνης απεικόνιζε την ανθρώπινη ύπαρξη γεμάτη φόβο και αδιάκοπη αναζήτηση, οι πέντε μεγάλοι σοφοί – ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Επίκτητος και ο Επίκουρος – είχαν συγκεντρωθεί.

Η απόσταση ανάμεσα στην κλινική ορολογία και το βίωμα των ανθρώπων που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού.

Σε κάθε σχέση, έχουμε την προσδοκία βαθιά μέσα μας να μας βλέπουν, να μας ακούν, να μας υποστηρίζουν, να μας αποδέχονται και να μας αγαπούν για αυτό που είμαστε.

Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για να επικοινωνήσουμε στα παιδιά ζητήματα που αφορούν το σώμα μας και την διατροφή έχουν μεγαλύτερη σημασία από όση νομίζουμε. Το τι λέμε και πως το λέμε μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην πρόληψη ή μη κάποιας διατροφικής διαταραχής.

Στην καθημερινότητά μας, είναι εύκολο να αναπαράγουμε την εικόνα του «ηθοποιού», να φορέσουμε μια μάσκα και να αποκρύψουμε την αληθινή μας φύση για να ταιριάξουμε στις προσδοκίες των άλλων.

Σε μια μακρινή χώρα, πέρα από βουνά και θάλασσες, όπου οι ψυχές των ανθρώπων ήταν σαν αστραφτεροί καθρέφτες, ικανοί να αντανακλούν κάθε συναίσθημα και κάθε σκέψη, υπήρχαν δύο αδέλφια. Δεν ήταν συνηθισμένα παιδιά, αλλά πλάσματα του ίδιου του Γέλιου, γεννημένα από την αέναη κίνηση της χαράς και της θλίψης.

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Εγγραφή στο Newsletter

Ενημερωθείτε για τα άρθρα της εβδομάδας, για σεμινάρια και άλλες δράσεις που αφορούν αποκλειστικά την Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία.

Ενδιαφέροντα