Το σώμα είναι το τεκμήριο της ύπαρξής μας…Το σώμα θυμάται, οι πιο σημαντικές μνήμες είναι οι σωματικές. Αυτή η σωματοποιημένη αίσθηση του εαυτού διαφοροποιείται με τα χρόνια  και συρρικνώνεται κυρίως στις γνωστικές διεργασίες του νου.

«Πόσο βαθιά μπορεί πραγματικά να φτάσει μια ψυχοθεραπεία; Μπορεί ο άνθρωπος να γνωρίσει ολοκληρωτικά τον εαυτό του; Υπάρχει όριο στην ανθρώπινη ψυχή; Και τι είναι τελικά αυτό που καθορίζει αν μια θεραπεία θα μείνει στην επιφάνεια ή θα αγγίξει πιο ευάλωτες και ουσιαστικές περιοχές του εσωτερικού κόσμου;»

Η θέση του χιούμορ στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και λεπτά ζητήματα της κλινικής θεωρίας.

Η εφηβεία περιγράφεται συχνά ως μια περίοδος που διακρίνεται από έντονες αλλαγές, σύγχυση και αντιδράσεις. Ωστόσο, υπό ένα περισσότερο ψυχοδυναμικό πρίσμα, μπορεί να ιδωθεί και ως μια διαδικασία πένθους, η οποία δεν αφορά στην απώλεια κάποιου σημαντικού προσώπου, αλλά στη σταδιακή απομάκρυνση από τον παιδικό εαυτό. 

Dating apps, αναρίθμητες καρδούλες και likes, μία τάση που ανθίζει αλλά και που η φύση της επιφέρει μεγαλύτερη ματαίωση και μια χαώδη αίσθηση με το συσχετίζεσθαι. Γιατί ενώ οι επιλογές δεν έχουν όριο αισθανόμαστε μοναξιά;