Υπάρχουν περίοδοι που η δουλειά μάς κουράζει περισσότερο. Μια απαιτητική εβδομάδα, μια προθεσμία, αυξημένες υποχρεώσεις ή μια δύσκολη συνεργασία μπορεί να μας κάνουν να περιμένουμε με ανυπομονησία το Σαββατοκύριακο ή την επόμενη άδεια.

Κάθε φορά που μία ακόμη γυναίκα χάνει τη ζωή της, η δημόσια συζήτηση μοιάζει να ακολουθεί την ίδια διαδρομή. Τα δελτία ειδήσεων μεταδίδουν τις πρώτες πληροφορίες, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γεμίζουν με σχόλια και, μέσα σε λίγες ώρες, όλοι αναζητούν μια εξήγηση. 

Κοιτάζοντας το Room in New York του Edward Hopper, βλέπουμε έναν άνδρα και μια γυναίκα στο ίδιο δωμάτιο. Εκείνος διαβάζει την εφημερίδα. Εκείνη κάθεται στο πιάνο και αγγίζει αφηρημένα ένα πλήκτρο. Δεν κοιτάζονται.

Όταν ο θάνατος ενός ανθρώπου που δεν γνωρίσαμε ποτέ, μοιάζει παράξενα προσωπικός. Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη προκάλεσε σε πολλούς ανθρώπους μια αντίδραση που ίσως ακόμη και οι ίδιοι δυσκολεύτηκαν να εξηγήσουν.

Ενώ συζητάμε συχνά για την αποτελεσματικότητα της online θεραπείας, πολύ λιγότερο συζητάμε για το ψηφιακό περιβάλλον μέσα στο οποίο πραγματοποιείται.