Οι δέκα συχνότερες ερωτήσεις των γονέων σχετικά με τη Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ)

Ακρόαση άρθρου......

Πρόσθεσε το Psychology.gr στις προτιμώμενες πηγές σου στη Google
Με αυτό τον τρόπο, θα βλέπεις πρώτος όλα τα νέα άρθρα ψυχολογίας και ψυχικής υγείας που δημοσιεύονται στο PSYCHOLOGY.GR

1. Τι προκαλεί τον Αυτισμό;

Σύμφωνα με όλες τις σύγχρονες έρευνες, υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της διαταραχής από την εμβρυική ακόμα ζωή. Ενώ έχει τεκμηριωθεί κληρονομικότητα από μέλη της οικογένειας, τα γονίδια που εμπλέκονται στην ανάπτυξη της ΔΑΦ φαίνεται να είναι πολυάριθμα.

Με άλλα λόγια, δεν ευθύνεται ένα μόνο γονίδιο. Επιπλέον, ορισμένες νόσοι της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη, κυρίως σοβαρές λοιμώξεις (ιός της γρίπης, λοιμώξεις του ουροποιητικού και του αναπνευστικού συστήματος), επιπλοκές στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης, μεταβολικά νοσήματα και χρήση ουσιών φαίνεται να έχουν σημαντική συσχέτιση. Τονίζεται ότι περιβαλλοντικοί παράγοντες που επιδρούν στο βρέφος μετά τη γέννηση δεν σχετίζονται με την ανάπτυξη ΔΑΦ.

Είναι σημαντικό εδώ να τονιστεί ότι η ΔΑΦ είναι μια ποικιλόμορφη κλινική οντότητα, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε παιδί εμφανίζει μια ξεχωριστή εικόνα, παρόλο που σε όλες τις περιπτώσεις ανευρίσκονται κοινά χαρακτηριστικά.

2. Ποιος βάζει τη διάγνωση της ΔΑΦ;

Η διάγνωση κάθε ιατρικής κατάστασης στοιχειοθετείται πάντοτε από τον αρμόδιο ιατρό. Οι μόνες ιατρικές ειδικότητες που μπορούν να κάνουν διαγνωστική προσπέλαση της ΔΑΦ είναι οι παιδοψυχίατροι και οι αναπτυξιολόγοι. Ενώ οι παιδίατροι είναι σε θέση να εντοπίσουν ορισμένα στοιχεία της διαταραχής, δεν είναι σε θέση να θέσουν διάγνωση, γι’αυτό και παραπέμπουν το παιδί και την οικογένεια στους αντίστοιχους ειδικούς.

3. Ποια είναι τα πρώτα ανησυχητικά σημάδια που θα μας υποψιάσουν για πιθανή ύπαρξη ΔΑΦ;

Στην ηλικία των 2-3 ετών, ένα παιδί μπορεί να μην απαντά στο όνομά του, να μην δείχνει το αναμενόμενο συναισθηματικό δέσιμο με τη μητέρα ή το κύριο πρόσωπο φροντίδας του, καθώς και να μην κάνει βλεμματική επαφή. Συχνά παρατηρούνται μη ποιοτικό παιχνίδι (το παιδί συνήθως βάζει τα παιχνίδια του στη σειρά ή ασχολείται μόνο με συγκεκριμένα μέρη των παιχνιδιών), ενώ μπορεί να εμφανίζει ιδιαίτερα, εμμονικά ενδιαφέροντα, γύρω από συγκεκριμένα θέματα.

Η κοινωνικότητά του δεν είναι καλά ανεπτυγμένη και κατά κανόνα αποφεύγει την επαφή με συνομηλίκους του. Ακόμη, παρατηρούνται συχνά καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου, καθώς και ανωμαλίες στην κινητική ανάπτυξη (πχ το παιδί δεν μπουσουλά ποτέ, αλλά στέκεται κατευθείαν ή βαδίζει στις μύτες των ποδιών του). Συχνά εμφανίζονται έντονα ξεσπάσματα, που πυροδοτούνται από μικρές αλλαγές στη ρουτίνα του παιδιού ή από έντονους ήχους και φώτα και ορισμένες υφές ρούχων.

4. Υπάρχει θεραπεία για τον Αυτισμό;

Όχι. Η ΔΑΦ δεν αποτελεί μορφή ψυχοπαθολογίας (όπως για παράδειγμα η κατάθλιψη ή οι αγχώδεις διαταραχές). Δεν είναι δηλαδή ασθένεια, αλλά μια κατάσταση διαφορετικής διάπλασης και λειτουργίας του εγκεφάλου. Συχνά χρειάζεται φαρμακολογική παρέμβαση για την αντιμετώπιση των δυσκολιών που ανακύπτουν κατά την ανάπτυξη του παιδιού, αλλά τα φάρμακα αυτά είναι συμπτωματικά, δηλαδή στοχεύουν στην ύφεση ορισμένων συμπεριφορών (πχ επιθετικότητα, άγχος, κατάθλιψη) που συχνά εμφανίζονται στα παιδιά με ΔΑΦ.

5. Μπορεί ένα παιδί να εμφανίσει ΔΑΦ σε δεύτερο χρόνο;

Όχι. Η ΔΑΦ δεν είναι μια κατάσταση επίκτητη. Όλα τα παιδιά που ανήκουν στο φάσμα γεννιούνται με διαφορετική εγκεφαλική δομή και λειτουργία. Τέτοιου τύπου αλλαγές δεν μπορούν να εμφανιστούν ξαφνικά στη διάρκεια της ζωής. Εξ ορισμού, ένα πλήρως φυσιολογικό αναπτυξιακό ιστορικό σε ένα παιδί, αποκλείει αυτόματα τη διάγνωση της ΔΑΦ.

6. Μήπως το παιδί μου εμφανίσει αυτισμό μετά από εμβολιασμό;

 Όχι. Έχει πλέον τεκμηριωθεί από πολυάριθμες μελέτες ότι κανένα εμβόλιο δεν προκαλεί αυτισμό. Παλαιότερα είχε ενοχοποιηθεί ένα συστατικό ορισμένων εμβολίων, η θειομερσάλη, ωστόσο μετά από εκτεταμένες έρευνες αποδείχθηκε ότι δεν σχετίζεται με την εμφάνιση ΔΑΦ.

7. Είναι πιο συχνή η ΔΑΦ στα αγόρια;

Ναι. Έχει αποδειχθεί ότι όλες οι νευροαναπτυξιακές διαταραχές (ΔΑΦ, ΔΕΠ/Υ, Νοητική Υστέρηση κλπ) έχουν συχνότερη εμφάνιση στα αγόρια. Συγκεκριμένα για τη ΔΑΦ, η αναλογία αγόρια προς κορίτσια είναι περίπου 4:1.

8. Εάν έχω ήδη ένα παιδί με ΔΑΦ, είναι βέβαιο ότι και το δεύτερο παιδί μου θα εμφανίζει τη διαταραχή;

Αν και υπάρχει υψηλός κίνδυνος εμφάνισης ΔΑΦ σε αδέρφια (περίπου 20%), δεν είναι απαραίτητο ότι και τα άλλα σας παιδιά θα ανήκουν στο Φάσμα του Αυτισμού

9. Υπάρχει κάποια εξέταση κατά την εγκυμοσύνη που διαγιγνώσκει τη διαταραχή στο έμβρυο;

Δυστυχώς όχι. Δεν υπάρχει για την ώρα κανένα εγκεκριμένο τεστ που να πιστοποιεί ότι ένα έμβρυο βρίσκεται στο φάσμα. Ωστόσο, γίνονται συστηματικές έρευνες προς αυτή την κατεύθυνση.

10. Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου, που εμφανίζει ΔΑΦ, να ζήσει μια φυσιολογική ζωή;

Η έγκαιρη παρέμβαση από τη νηπιακή ακόμα ηλικία, παίζει καταλυτικό ρόλο στη μετέπειτα εξέλιξη του παιδιού. Η ένταξή του σε προγράμματα αποκατάστασης και ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων (πάντα σε συνάρτηση με την κλινική εικόνα του παιδιού), μπορεί να επιφέρει θεαματικά αποτελέσματα, ώστε το παιδί να μπορέσει να ξεπεράσει ορισμένες από τις δυσκολίες του και να ζήσει μια όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική ζωή.

THERAPY.PSYCHOLOGY - ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ONLINE ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Μια ολοκληρωμένη εμπειρία σύνδεσης Ειδικών Ψυχικής Υγείας και Θεραπευόμενων | Ξεκίνα εδώ το Θεραπευτικό ταξίδι σου...