H αγάπη είναι η πηγή της χαράς, της δημιουργίας αλλά και της ψυχοσωματικής σύνδεσης των ανθρωπίνων ψυχών. Όλοι οι άνθρωποι επιζητούν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν δυνατά.

Σε αυτό το άρθρο θα μελετήσουμε την θεραπευτική δύναμη της αγάπης μέσα από την αυτοαποκάλυψη αλλά και την ευαλωτότητα, στοιχεία τα οποία μπορούν να υποστηρίξουν ουσιαστικά τις διαπροσωπικές σχέσεις των ζευγαριών και της οικογένειας εν γένει.

Η αυτοαποκάλυψη στις διαπροσωπικές σχέσεις

Αρχικά, ο κάθε άνθρωπος από την παιδική του ηλικία έχει συγκεκριμένα βιώματα και εμπειρίες. Ξεκινώντας, λοιπόν, μία γνωριμία ή σχέση αυτά τα βιώματα, οι πεποιθήσεις, οι αξίες, οι αρχές τις οποίες φέρει μέσα του λόγω της εγγύτητας της διαπροσωπικής σχέσης έρχονται στην επιφάνεια. Το ζευγάρι μέσω της αυτοαποκάλυψης και της εγγύτητας προσδίδει βάθος στη σχέση. Είναι ουσιαστικό να μπορεί ο ένας να αποκαλύψει στον άλλον τον αληθινό και πραγματικό του εαυτό.

Σίγουρα, στην αρχή μιας γνωριμίας ο κάθε άνθρωπος προσπαθεί να δείξει τον καλύτερο εαυτό του λόγω του ενθουσιασμού και της έλξης που αισθάνεται για το πρόσωπο με το οποίο είναι ερωτευμένος. Προσπαθεί να βελτιώσει τον εαυτό του όσο μπορεί ή γενικότερα να επικοινωνήσει με το πρόσωπο που αγαπά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Στη συνέχεια, όμως, καλό είναι ο ένας να μπορεί να μιλά ανοιχτά στον άλλον χωρίς φοβίες, ανασφάλειες, προκαταλήψεις και χωρίς ταμπού.

Ενεργητική ακρόαση

Το ζευγάρι καλό είναι να συζητά και για θέματα που είναι πιο ευαίσθητα όπως για παράδειγμα τραύματα, πληγές ή  εμπειρίες τραυματικές του παρελθόντος που βίωσε καθένας από τους δύο συντρόφους.

Έτσι, αισθάνεται ότι στο πρόσωπο του συντρόφου του μπορεί να βρει μία στοργική και πονετική καρδιά, η οποία μπορεί να αγκαλιάσει το τραύμα που αποκαλύπτει και ένα αυτί να τον ακούσει σε αυτές συναισθηματικά φορτισμένες περιστάσεις.

Τα κλειδιά είναι η ενεργητική ακρόαση, δηλαδή να μπορούμε να ακούσουμε τον άλλον χωρίς να τον διακόπτουμε και έχοντας απερίσπαστη την προσοχή μας σε αυτόν χωρίς δηλαδή να παρεμβάλλονται άλλες τηλεφωνικές συζητήσεις ή υποχρεώσεις που διακόπτουν τη συζήτηση και την επικοινωνία σε τόσο σοβαρά ζητήματα.

Η λειτουργία της ενσυναίσθησης

Περαιτέρω, με την δεξιότητα της ενσυναίσθησης μπορούν οι σύντροφοι να μπουν ο ένας στη θέση του άλλου, να καταλάβουν το συναίσθημα που νιώθει ο άνθρωπός τους. Αγάπη είναι να ρίχνεις βάλσαμο στις πληγές του άλλου, να γίνεσαι νέκταρ που φωτίζει τα μάτια και την ψυχή του ανθρώπου που αγαπάς.

Αγάπη είναι να ανασταίνεσαι σε κάθε βλέμμα του ανθρώπου που έχεις επιλέξει να συμπορευτείς μαζί του τη ζωή και κάθε χτυποκάρδι να ενώνει δύο ψυχές που είναι φλογισμένες από τον έρωτα που αισθάνονται η μία για την άλλη.

Οι σύντροφοι δείχνοντας ενσυναίσθηση προσπαθούν να μπουν ο ένας στην θέση του άλλου, να ακούσουν πραγματικά αυτό που έχει να τους πει ο σύντροφος τους, να καταλάβουν τι αισθάνεται, πώς νιώθει και να ενσκήψουν με αγάπη στο συναίσθημα που τους αποκαλύπτει.

Όπως αποδεικνύουν πολλές ψυχολογικές έρευνες και μελέτες, όταν τα ζευγάρια  μπορούν να μιλήσουν ανοιχτά ακόμη και για πιο ευαίσθητα ζητήματα όπως είναι τα τραύματα ή οι πληγές που βίωσε ο καθένας στην παιδική ηλικία και γενικότερα στη ζωή του, γίνονται περισσότερο δεμένα.

Δημιουργούν μία ενότητα δύναμης, στοργής και απαράμιλλης τρυφερότητας. Οικοδομούν μία συμμαχία αγάπης.

Ο ένας στο πρόσωπο του άλλου βλέπει το διαμάντι του, τον θησαυρό του. Ονειρεύονται και παλεύουν να πετύχουν μία κοινή πορεία ζωής όμορφη, χαρούμενη εμποτισμένη με γνήσια και αυθεντική επικοινωνία.

Όταν παρουσιάζουμε την αλήθεια μας ουσιαστικά απελευθερωνόμαστε από τυχόν ψευδαισθήσεις, εγωϊσμούς, υποκρισίες και αυτό ελευθερώνει την ανθρώπινη ψυχή και αναβαθμίζει τη διαπροσωπική επικοινωνία.

Η ευαλωτότητα δίνει βάθος στη σχέση

Επιπρόσθετα, σε αυτό το σημείο ερχόμαστε να τονίσουμε και το στοιχείο της ευαλωτότητας. Σίγουρα, για να αποκαλύψεις πτυχές του εαυτού σου που σε πλήγωσαν, εμπειρίες που βίωσες και πραγματικά σου προκάλεσαν πόνο σημαίνει ότι επιτρέπεις στον εαυτό σου να φανεί ευάλωτος.

Η ευαλωτότητα δίνει βάθος στη σχέση. Όταν οι άνθρωποι αποκαλύπτουν τον εαυτό τους όπως πραγματικά είναι ακόμα και τις στιγμές που αισθάνονται αδύναμοι ή πληγωμένοι τότε αισθάνονται ότι ο άνθρωπος που τους ακούει, τους αποδέχεται και τους αγαπά άνευ όρων είναι πραγματικά μια ψυχή που πιάνει τον παλμό της καρδιάς τους.

Δεν χρειάζονται περιττές επιδείξεις κατορθωμάτων, επιτυχιών ή δύναμης. Δεν είναι τα κατορθώματα, ούτε οι επιτυχίες και τα υλικά αγαθά που δένουν το ζευγάρι.

Αυτό που δένει τα ζευγάρια πραγματικά είναι η δυνατότητα να μπορούν ο ένας να κρατούν το χέρι του άλλου και να ρίχνουν βάλσαμο και νέκταρ στις πληγές που έχουν.

Να βρουν μία καρδιά που πάλλεται και χτύπα έχοντας τη δυνατότητα να τους συμπονέσει στο συναίσθημα που νιώθουν. Να τους ακούσουν χωρίς να τους κρίνουν. Όταν ο ένας αισθάνεται ότι είναι η δύναμη του άλλου τότε η σχέση αποκτά μία δυναμική ενότητας αλλά και αγωνιστικότητας που είναι απαράμιλλη και μοναδική.

Η σχέση ως ενότητα

Το ζευγάρι αποτελεί μία ενότητα αγάπης, μία ενότητα δύναμης και ομορφιάς. Για να μπορέσει όμως η σχέση να ανθίσει και να δώσει καρπούς χρειάζεται πραγματικά να αισθάνεται ο ένας ευγνώμων για την παρουσία του άλλου στη ζωή του, να αισθάνεται ότι είναι δώρο θεού ο σύντροφός  του που ομορφαίνει την ζωή του.

Ο καθένας προσπαθεί να εξελίξει τόσο τον ίδιο του τον εαυτό όσο και τη σχέση ως μία ενότητα για αυτό και χρειάζεται να μην παρεμβαίνουν τρίτοι στις σχέσεις των ζευγαριών.

Όταν τρίτα άτομα παρεμβαίνουν στη σχέση

Σαφέστατα, τα ζευγάρια θα έχουν επαφές με το οικογενειακό τους περιβάλλον, με το φιλικό ή τον επαγγελματικό τους περίγυρο αλλά οι τρίτοι δεν επιτρέπεται να παρεμβαίνουν αυθαίρετα στη σχέση.

Όταν τρίτα άτομα παρεμβαίνουν στη σχέση και δημιουργούνται δυσλειτουργικοί συνασπισμοί ανάμεσα στον κάθε σύντροφο και σε αυτά τα τρίτα άτομα τότε ο άλλος σύντροφος αισθάνεται ότι παραμερίζεται, ότι τίθεται στο περιθώριο και βρίσκεται σε θέση άμυνας.

Τις περισσότερες φορές αισθάνεται ότι εκκινείται επίθεση εναντίον του. Για αυτό είναι πολύ σημαντικό το κάθε ζευγάρι να αισθάνεται ότι αποτελεί μόνο του μία ενότητα αγάπης και δύναμης που φυσικά επικοινωνεί με το περιβάλλον αλλά ταυτόχρονα θέτει και όρια. Δεν μπορούν δηλαδή τρίτοι να του επιβάλουν τον τρόπο με τον οποίο θα βιώσει τη συντροφικότητα ή θα αναθρέψει τα παιδιά του.

Συγγραφή - Επιμέλεια Άρθρου

Ολυμπία Μαρία Ποντίκη

olympia pontikiΝομικός, Σύμβουλος Γάμου και Οικογένειας, Life and Business Coaching, Msc Ποιμαντική Ψυχολογία.