Μπορεί το παιχνίδι να γίνει βασικό εργαλείο ανάπτυξης των παιδιών; Και αν ναι, με ποιον τρόπο;
Το παιχνίδι δεν είναι απλώς τρόπος διασκέδασης∙ είναι ο φυσικός δρόμος μέσα από τον οποίο το παιδί ανακαλύπτει τον κόσμο, κατανοεί τον εαυτό του και μαθαίνει να σχετίζεται με τους άλλους.
Σήμερα, που οι οθόνες και τα απαιτητικά προγράμματα καταλαμβάνουν όλο και περισσότερο χώρο στην παιδική καθημερινότητα, η ανάγκη για ελεύθερο, σωματικό παιχνίδι γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ.
Αυτή την ανάγκη έρχεται να καλύψει το νέο βιβλίο Βοήθησέ με να παίξω της Ευγενίας Στεφανάκη, λογοθεραπεύτριας με πολυετή εμπειρία στην πρώιμη παρέμβαση και τη γλωσσική ανάπτυξη. Γνωστή ήδη από το επιτυχημένο βιβλίο της Βοήθησέ με να μιλήσω και από τη συνεργασία της με γονείς και θεραπευτές, αξιοποιεί την επιστημονική της κατάρτιση και την καθημερινή πρακτική της εμπειρία για να δημιουργήσει έναν οδηγό που είναι ταυτόχρονα έγκυρος και εφαρμόσιμος.
Το βιβλίο δεν μένει στη θεωρία αλλά προσφέρει συγκεκριμένες δραστηριότητες για κάθε ηλικιακό στάδιο, από τα πρώτα βρεφικά παιχνίδια μέχρι τα πρώτα σχολικά χρόνια. Κάθε πρόταση συνοδεύεται από οδηγίες, στόχους και τα αναπτυξιακά οφέλη που μπορεί να προσφέρει: από την ισορροπία και τη λεπτή κινητικότητα μέχρι τη γλωσσική ανάπτυξη και την κοινωνική αλληλεπίδραση. Έτσι, ο γονιός κρατά στα χέρια του όχι μόνο ιδέες, αλλά ένα πραγματικό εργαλείο που μπορεί να αξιοποιήσει άμεσα στην καθημερινότητα.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του βιβλίου είναι η ιδέα των «ζωνών παιχνιδιού» στο σπίτι: ήσυχη, γνωστική και αισθητηριακή. Η προσέγγιση αυτή δείχνει ότι δεν χρειάζονται δεκάδες παιχνίδια για να είναι το παιδί δημιουργικό∙ αρκούν λίγα και προσεκτικά επιλεγμένα, που διαμορφώνουν ένα εμπνευσμένο περιβάλλον και καλύπτουν τις βασικές του ανάγκες. Με αυτόν τον τρόπο, ακόμη και με απλά μέσα, μπορούμε να καλλιεργήσουμε πλούσιες εμπειρίες παιχνιδιού που τροφοδοτούν τη φαντασία και την ανάπτυξη, χωρίς υπερβολές.
Ακόμη η συγγραφέας δεν παραλείπει να αγγίξει και τις δυσκολίες που μπορεί να συναντήσει ένας γονιός. Τι γίνεται όταν το παιδί θυμώνει, βαριέται ή αρνείται να παίξει; Μέσα από παραδείγματα και πρακτικές συμβουλές δείχνει πώς μπορούμε να ανταποκριθούμε με κατανόηση και ευελιξία, ώστε το παιχνίδι να παραμένει μια πηγή χαράς και σύνδεσης και όχι πεδίο πίεσης.
Τελικά, το Βοήθησέ με να παίξω λειτουργεί σαν ένας φιλικός, καθημερινός σύμβουλος που μας θυμίζει κάτι απλό αλλά ουσιαστικό: το παιχνίδι δεν είναι χάσιμο χρόνου, είναι ίσως το πιο σημαντικό «μάθημα» της παιδικής ηλικίας και θα έπρεπε να αποτελεί ένα καθημερινό πολύτιμο βοήθημα για μάθηση, επικοινωνία και χαρά.
Διάβασε τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα
Συντάκτης στην Πύλη Ψυχολογίας - Psychology.gr