Οι γυναίκες διατρέχουν γενετικά μεγαλύτερο κίνδυνο για καταθλιπτικές διαταραχές από τους άνδρες, σύμφωνα με μελέτη Αυστραλών ερευνητών που δημοσιεύεται σήμερα στο περιοδικό Nature Communications, η οποία θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο αντιμετώπισης της ασθένειας.

Η γονεϊκή υπερηφάνεια, παράγοντας που ιστορικά συνδέεται με την ενίσχυση της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης του παιδιού, στη σύγχρονη εποχή της υπερσυνδεσιμότητας διατρέχει κίνδυνο να μετατραπεί σε εργαλείο αυτοπροβολής.

Η μελέτη των επαγγελματικών ενδιαφερόντων κατέχει κεντρική θέση στη συμβουλευτική διαδικασία, καθώς αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους δείκτες που καθοδηγούν την εκπαιδευτική και επαγγελματική πορεία του ατόμου. 

Στην καθημερινότητά μας, το να θυμηθούμε που αφήσαμε τα κλειδιά μας, να αναγνωρίσουμε ένα γνώριμο πρόσωπο σε έναν συνωστισμένο χώρο ή να προσανατολιστούμε με βάση γνώριμα σημεία όταν ψάχνουμε ένα καινούργιο μέρος μας φαίνονται απλές και αυτοματοποιημένες διαδικασίες.

Η διπολική διαταραχή είναι μια ψυχική νόσος που κουβαλάει γύρω της πολλούς μύθους. Συχνά ακούγεται η φράση «έχει διπλή προσωπικότητα», κάτι που δεν ισχύει.

Η επαγγελματική εξουθένωση ή αλλιώς burnout, αποτελεί μια σύνθετη ψυχολογική κατάσταση που δεν περιορίζεται στην απλή κόπωση μετά από μια απαιτητική ημέρα εργασίας.

Η ψυχική υγεία κάθε ανθρώπου είναι αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης ποικίλων παραγόντων, όπως οι πρώιμες εμπειρίες ζωής, οι σχέσεις με τους σημαντικούς άλλους και οι εσωτερικές ψυχικές διεργασίες που αρχίζουν να διαμορφώνονται ήδη από την παιδική ηλικία και συνεχίζουν να εξελίσσονται με τον χρόνο.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν η ευφυΐα αρκεί για να κρατήσει τον άνθρωπο μακριά από το κακό. Ακούω γύρω μου τη φράση πως «οι έξυπνοι δεν μπορούν να είναι κακοί, γιατί το κακό απαιτεί βλακεία».

Η εμμηνόπαυση, ως βιολογικό ορόσημο στη ζωή της γυναίκας, συχνά περιβάλλεται από σιωπές, φόβους και κοινωνικά στερεότυπα. Στις περισσότερες αφηγήσεις, παρουσιάζεται ως το «τέλος»: το τέλος της αναπαραγωγικής ικανότητας, το τέλος της νεότητας, το τέλος μιας σωματικής ακμής.

Τι κοινό μπορεί να έχουν το στρες ενός παιδιού 5 ετών, το κλίμα εμπιστοσύνης σε μια γειτονιά και ένας καυγάς σε αεροπλάνο; Όλα συνδέονται με την ανισότητα. 

Η ψυχική υγεία αποτελεί έναν από τους πλέον κρίσιμους δείκτες κοινωνικής ευημερίας και συλλογικής συνοχής. Παρά τις σημαντικές εξελίξεις της ψυχιατρικής επιστήμης, η ψυχική νόσος εξακολουθεί να περιβάλλεται από στερεότυπα, προκαταλήψεις και μηχανισμούς στιγματισμού, οι οποίοι επιδρούν αρνητικά όχι μόνο στον άνθρωπο που νοσεί, αλλά και στο οικογενειακό και κοινωνικό του περιβάλλον.

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Εγγραφή στο Newsletter

Ενημερωθείτε για τα άρθρα της εβδομάδας, για σεμινάρια και άλλες δράσεις που αφορούν αποκλειστικά την Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία.

Ενδιαφέροντα