Αρθρογράφος: Ολυμπία Αγαλιώτη

Αναγνώσεις άρθρου: 1267

Είναι μία μορφή κατάθλιψης που μπορεί να εμφανιστεί μετά τη γέννηση ενός μωρού. Ο Ιπποκράτης πρώτος παρατήρησε διαταραχές συναισθήματος, ύπνου και ψευδαισθήσεις στις λεχωίδες, κατά τον 4^ο αιώνα π.Χ.

Αρθρογράφος: Μίνα Μπουλέκου

Αναγνώσεις άρθρου: 1294

Όταν μια γυναίκα καλείται να γίνει το ασφαλές λιμάνι, η πυξίδα, η δύναμη και η τρυφερότητα ενός παιδιού, τότε η μητρότητα αποκτά μια διαφορετική διάσταση. Μια διάσταση που συχνά παραμένει αθέατη στα μάτια των άλλων, αλλά αφήνει βαθιά ίχνη στην ψυχή εκείνης που τη βιώνει.

Αρθρογράφος: Χριστίνα Παναγιωτάκη

Αναγνώσεις άρθρου: 950

Είναι έλλειψη αγάπης ή μήπως ο φόβος ότι ο χρόνος μαζί τελειώνει πολύ γρήγορα; Υπάρχουν φράσεις που ακούγονται σκληρές μέχρι να μάθει κανείς τι κρύβεται πίσω τους.

Αρθρογράφος: Νίκος Μεταξάς

Αναγνώσεις άρθρου: 1211

Υπάρχουν βιβλία αυτοβελτίωσης που σου δίνουν συμβουλές, λίστες, βήματα. Και υπάρχουν βιβλία που σε κάνουν να σταματήσεις για λίγο και να κοιτάξεις αλλιώς κάτι που έχεις μπροστά σου καθημερινά: τις λέξεις που χρησιμοποιείς.

Αρθρογράφος: Νίκος Μεταξάς

Αναγνώσεις άρθρου: 1153

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή ενός παιδιού που κανένας ενήλικας δεν μπορεί να τις αποφύγει για λογαριασμό του.

Αρθρογράφος: Νίκος Μεταξάς

Αναγνώσεις άρθρου: 745

Κάποτε, όταν ένα παιδί έκλαιγε, το κοιτούσαμε στα μάτια. Του κρατούσαμε το χέρι, του μιλούσαμε ή απλώς μέναμε δίπλα του, χωρίς να πούμε τίποτα. Η σχέση ήταν το παυσίπονο και η επαφή μας, η αγκαλιά μας, το μαζί μας ήταν το φάρμακο.

Αρθρογράφος: Νικόλαος Τριμανδήλης

Αναγνώσεις άρθρου: 1577

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι να πούνε.

Αρθρογράφος: Μελίνα-Τζάκου

Αναγνώσεις άρθρου: 1809

Η σχέση με τους γονείς αποτελεί το πρώτο και πιο καθοριστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο διαμορφώνεται η προσωπικότητά μας.

Αρθρογράφος: Δήμητρα Καραθανάση

Αναγνώσεις άρθρου: 1695

Ετοιμάζεσαι να βγεις από το σπίτι. Βάζεις παπούτσια. Ψάχνεις τα κλειδιά σου. Φεύγεις. Περπατάς το δρόμο, φτάνεις στο αμάξι, ξεκινάς για τη δουλειά. Και τότε εμφανίζεται πάλι εκείνη. «Κλείδωσα τη πόρτα;» «Έβγαλα το σίδερο από τη πρίζα;» «Μήπως να γυρίσω να ελέγξω;» «Και αν δεν έσβησα το σίδερο;» Και όσο απομακρύνεσαι, τόσο η αμφιβολία μεγαλώνει, και άλλο τόσο το άγχος κλιμακώνεται.

Αρθρογράφος: Φίλιππος Γκέκης

Αναγνώσεις άρθρου: 1502

Η τεχνητή νοημοσύνη μπήκε κάπως απότομα στη ζωή μας. Μέσα σε λίγο χρόνο πέρασε από τις ειδήσεις και τις τεχνολογικές συζητήσεις στην καθημερινή αγωνία πολλών ανθρώπων. Και δεν συζητιέται πλέον μόνο ως εργαλείο, αλλά ως κάτι που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που δουλεύουμε, μαθαίνουμε, οργανώνουμε τη ζωή μας και, τελικά, αντιλαμβανόμαστε τη θέση μας στον κόσμο.