Γιατί δύο άνθρωποι μπορούν να ζήσουν μια παρόμοια εμπειρία και να βγουν από αυτήν τόσο διαφορετικοί;

Ζούμε σε μια εποχή κορεσμού από πληροφορία. Η τηλεόραση, τα κοινωνικά δίκτυα και η συνεχής ροή ειδήσεων δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζουμε τους ανθρώπους που βλέπουμε στην οθόνη — τη ζωή τους, τις επιλογές τους, τα λάθη τους.

Οι περισσότεροι μας μπορούν να ονομάσουν τουλάχιστον ένα έργο που αναβάλουμε, την κλήση στο μηχανικό για τον ήχο που ακούμε στο αυτοκίνητο, την κλήση για το ραντεβού στον οδοντίατρο.

Φαντάσου ότι στέκεσαι μπροστά σε έναν τεράστιο κόμβο. Δεκάδες δρόμοι ανοίγονται μπροστά σου. Κάθε δρόμος οδηγεί σε μια διαφορετική πόλη, σε μια διαφορετική ζωή.

Υπάρχουν βιβλία αυτοβελτίωσης που σου δίνουν συμβουλές, λίστες, βήματα. Και υπάρχουν βιβλία που σε κάνουν να σταματήσεις για λίγο και να κοιτάξεις αλλιώς κάτι που έχεις μπροστά σου καθημερινά: τις λέξεις που χρησιμοποιείς.

Ένα συχνό θέμα που αντιμετωπίζουν οι θεραπευτές, είναι το άγχος μπροστά στη σιωπή της συνεδρίας .

Η θεραπευτική συμμαχία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους και περισσότερο μελετημένους παράγοντες στην ψυχοθεραπευτική διαδικασία.

Ένα από τα λιγότερο συζητημένα θέματα που αφορά με σημαντικό τρόπο και τον κλάδο της ψυχικής υγείας είναι η κατάχρηση του ευγενούς θεσμού του εθελοντισμού. Η συγκεκριμένη αξία, αποτελεί μία από τις πιο όμορφες εκφράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης.

Οι άνθρωποι σπάνια κλείνουν τα μάτια στην αυτογνωσία επειδή είναι αδαείς. Αντιστέκονται γιατί η αλήθεια κοστίζει ακριβά. Το μυαλό δεν κρύβει πράγματα τυχαία, αλλά θάβει βαθιά αυτό που κάποτε φαινόταν αφόρητο.

To διάστημα των καλοκαιρινών διακοπών αποτελεί μια κρίσιμη φάση της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας. Συχνά βιώνεται από τον θεραπευόμενο ως απώλεια, εγκατάλειψη ή ακόμα και ως ανακούφιση.

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Εγγραφή στο Newsletter

Ενημερωθείτε για τα άρθρα της εβδομάδας, για σεμινάρια και άλλες δράσεις που αφορούν αποκλειστικά την Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία.

Ενδιαφέροντα