Όνειρο είναι μία αλληλουχία εικόνων, ήχων ή άλλων αισθήσεων, ιδεών, συναισθημάτων και μορφών που δημιουργούν μία «ιστορία» κατά τη διάρκεια του ύπνου, κατά τη φάση REM. Το περιεχόμενο των ονείρων δεν έχει τη λογική αλληλουχία της φυσικής πραγματικότητας και είναι πέρα από τον συνειδητό έλεγχο αυτού που το βιώνει. 

Η ευεργετική επίδραση της άσκησης και της φυσικής δραστηριότητας έχει πλέον επιβεβαιωθεί από ένα μεγάλο αριθμό ερευνών, παρόλα αυτά η απουσία φυσικής δραστηριότητας έχει λάβει διαστάσεις επιδημίας στις σύγχρονες κοινωνίες.

Η εποχή γεννά τέρατα και δεισιδαιμονίες, γεννήματα ενός ακραίου ατομισμού και μιας ευθείας διάρρηξης κάθε ομαλής συλλογικότητας, εκπορευόμενα και τα δύο από κρυφούς ή φανερούς μηχανισμούς χειραγώγησης των ανθρώπων[1].

Ίσως σε μεγάλο βαθμό να περνάει απαρατήρητος, ίσως να μη θεωρείται τόσο σημαντικός, ίσως, ακόμα και το να αναφέρεσαι σε αυτόν να κρίνεται «υπερβολικό». Αναφέρομαι στο μισογυνισμό.

Η ενσυναίσθηση δεν είναι μόνο μια πολύ όμορφή δεξιότητα επικοινωνίας, μοιράσματος και επαφής. Αλλά θα μπορούσε να αποτελεί και μια βαθιά στάση ζωής που έχει να κάνει με το πως επιλέγω να στέκομαι, να σκέφτομαι, να δρω, να επικοινωνώ και να υπάρχω. 

Περίεργοι ψυχικοί μηχανισμοί και αντιδράσεις ενεργοποιούνται κάθε μέρα. Καθώς προσπαθούμε να εντοπίσουμε όλα αυτά που γεννώνται στη ζωή μας, μπορεί να μπερδέψουμε και όχι άδικα σκέψεις και συναισθήματα μεταξύ τους, μη μπορώντας να κάνουμε διάκριση αυτών.

Οι σύγχρονες θεραπευτικές μέθοδοι της ψυχοθεραπείας όπως η συστημική, η gestalt, η προσωποκεντρική και άλλες αποδεικνύουν με το πέρασμα του χρόνου, μια ταύτιση και μια παράλληλη όσο και εφαπτόμενη πορεία με την γνωστική ομοιοπαθητική.

Νέα δεδομένα, που παρουσιάζονται με τις ανάλογες επιστημονικές αποδείξεις της σύγχρονης τεχνολογίας και των νέων επιστημών, οδηγούν ξεκάθαρα την επιστημονική κοινότητα, να δει μια καινούργια πραγματικότητα, να ξεπεράσει τα σύνορα των έως τώρα ορίων της μπρος σε ένα μεγαλύτερο κόσμο, απο αυτόν που γνωρίζουμε.

Η “παθοκρατία” (στα αγγλικά “pathocracy”) είναι ένας όρος σχετικά πρόσφατος, που πρόσφατα ως ψυχολόγος τον συνάντησα και θέλησα να το μοιραστώ με όσους/ες ενδιαφέρονται, μέσω αυτού του πολύ σύντομου ψυχο-κοινωνικού άρθρου. 

Ίσως η πιο σκληρή και ανάλγητη  άποψη όλων περί αυτοκτονικότητας είναι αυτή της αμαρτίας. «Είναι αμαρτία η αφαίρεση οποιασδήποτε ζωής, ακόμη και εάν πρόκειται για αυτοκτονία».

google news iconΤο Psychology.gr είναι εγκεκριμένος εκδότης στην υπηρεσία Google News. Ακολουθήστε μας για να έχετε πρόσβαση στην αρθρογραφία και άμεση ενημέρωση για έρευνες ψυχολογίας και θέματα ψυχικής υγείας: Psychology.gr - Google News

Εξειδικευμένοι Συνεργάτες

Φόρουμ: Σχετικές Συζητήσεις

Πλήξη στην τρίτη ηλικία

Φόρουμ: Κατάθλιψη - Δυσθυμία

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2023 15:42
Μαγνητικος διακρανιακος ερεθισμος

Φόρουμ: Κατάθλιψη - Δυσθυμία

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2023 13:12
Παρά πολύ άγχος χελπ

Φόρουμ: Stress, Αγχος, Φόβος, Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2023 12:14

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ