Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή πολλών ανθρώπων που, όσο κι αν προσπαθήσουν να την αποφύγουν, τους βρίσκει κάποτε. Είναι η στιγμή που συνειδητοποιούν ότι το συγγενικό πλαίσιο και η οικογένεια που γεννήθηκαν δεν είναι απαραίτητα η οικογένεια που τους στηρίζει, τους βλέπει ή τους αγαπά με τον τρόπο που έχουν πραγματικά ανάγκη.

Υπήρχαν στιγμές στις συνεδρίες που κάποιος καθόταν απέναντί μου και μιλούσε για τον γάμο σαν να μιλά για σωσίβιο, για ανάγκη επιβίωσης μετά από ναυάγιο στη μέση του ωκεανού.
Όχι για έρωτα. Όχι για κοινή πορεία.

Οι καλεσμένοι μας, απαντούν πολύ συνοπτικά -αν όχι μονολεκτικά- σε 25+ ερωτήσεις της ομάδας μας. Πρόκειται για προσωπικές αποκαλύψεις ή ακόμη για απαντήσεις σε μια ευρεία θεματολογία σχετικά με την ψυχική υγεία, την ψυχοθεραπεία και την αυτοβελτίωση.

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή όπου νιώθουμε καθαρά ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Μπορεί να είναι μια σχέση που έχει χάσει το νόημά της, ένας επαγγελματικός δρόμος που έχει γίνει στενός, μια συνήθεια που μας κρατά σε κύκλους εξάντλησης ή μια εσωτερική κατάσταση που δεν αντέχουμε πια.

Αν είσαι το πρώτο παιδί μιας οικογένειας και τυχαίνει να είσαι και κορίτσι, ξέρεις μάλλον από πρώτο χέρι πως ο ρόλος σου στην οικογένεια έχει υπάρξει κάπως διαφορετικός από αυτόν των αδερφών σου.

Αγαπάς το παιδί σου περισσότερο απ’ όσο μπορείς να περιγράψεις. Η αγάπη αυτή είναι σίγουρη, σταθερή, δεδομένη. Δεν τίθεται σε αμφισβήτηση.

Υπάρχουν φορές που λες κάτι ξεκάθαρο, ήρεμο, τεκμηριωμένο — και ο άλλος μπροστά σου επιμένει ότι δεν το ακούει, δεν το βλέπει ή δεν ισχύει.

Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, οι βιτρίνες φωτίζονται, οι λίστες δώρων ετοιμάζονται και οι άνθρωποι μπαίνουν στην ετήσια τελετουργία της προσφοράς. Πίσω, όμως, από αυτή τη φαινομενικά απλή κοινωνική πράξη, κρύβεται ένα πολυδιάστατο φαινόμενο με βαθιά ψυχολογική, πολιτισμική και υπαρξιακή σημασία.

Ναρκισσιστική οικογένεια καλείται η οικογένεια στην οποία τουλάχιστον ο ένας γονιός ή και οι δύο έχουν ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας, με βάση τα χαρακτηριστικά της οποίας χτίζεται το σύστημα και οι σχέσεις μέσα σε αυτή την οικογένεια.

Το υποσυνείδητο είναι ίσως η πιο παρεξηγημένη, αλλά και η πιο καθοριστική περιοχή της ανθρώπινης ψυχής. Ζούμε πιστεύοντας ότι οι αποφάσεις μας είναι αποτέλεσμα συνειδητής σκέψης, και όμως οι περισσότερες επιλογές καλλιεργούνται χρόνια πριν, σε ηλικίες όπου δεν είχαμε ούτε κρίση ούτε φίλτρο.

Η μοναξιά στην παιδική ηλικία δεν εμφανίζεται πάντοτε ως τραγικό γεγονός. Συχνά έχει την υφή μιας σιωπής που περνά απαρατήρητη: το παιδί που δεν ενοχλεί, που δεν ζητά, που δεν απαιτεί χώρο ή προσοχή∙ το παιδί που μαθαίνει να αναδιπλώνει τον εαυτό του για να μην επιβαρύνει τον κόσμο.

Οι ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

Εγγραφή στο Newsletter

Ενημερωθείτε για τα άρθρα της εβδομάδας, για σεμινάρια και άλλες δράσεις που αφορούν αποκλειστικά την Ψυχολογία και την Ψυχική Υγεία.

Ενδιαφέροντα