συνεξάρτηση

Με τον όρο Συνεξάρτηση εννοούμε την περίπτωση, που ένα άτομο είναι συναισθηματικά εξαρτημένο από ένα άλλο άτομο ή αντικείμενο, σε τέτοιο σημείο, που το συνεξαρτημένο άτομο διατηρεί ελάχιστα την ταυτότητα του εαυτού του.
Πότε μπορούμε να καταλάβουμε αν κάποιος είναι συνεξαρτημένος;

Τα βασικά συμπτώματα της συνεξάρτησης είναι:

Μη υγιής εικόνα εαυτού
Συνήθως, η εικόνα του εαυτού ταλαντεύεται ανάμεσα στην πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση, όπου η αίσθηση της αξίας του εαυτού είναι πολύ χαμηλή και στην αίσθηση ότι όλοι οι άλλοι είναι κατώτεροι, έχει ,δηλαδή, μία αίσθηση μεγαλείου.

Παραμέληση των προσωπικών αναγκών
Ο συνεξαρτημένος τείνει να εστιάζει στο να ικανοποιεί τις ανάγκες των άλλων ανθρώπων του περιβάλλοντός του και αγνοεί ή παραμελεί τις προσωπικές του επιθυμίες και εσωτερικές ανάγκες. Με αυτόν τον τρόπο καταπνίγει τη φωνή του εσωτερικού παιδιού μέσα του καθώς και τα συναισθήματά του.

Δυσκολία οριοθέτησης των άλλων
Έχει μια αδυναμία να θέσει τα προσωπικά του όρια. Συνήθως, ο συνεξαρτημένος επιτρέπει με ευκολία στους άλλους να εισβάλουν στον προσωπικό του ψυχικό χώρο, να τον «παραβιάσουν». Δεν έχει ξεκαθαρίσει μέσα του τα εσωτερικά του όρια, γι’ αυτό και δεν μπορεί να τα θέσει. Πολλές φορές, και ο ίδιος δεν μπορεί να οριοθετηθεί ως προς τον προσωπικό χώρο των άλλων, εφόσον δεν έχει μία ξεκάθαρη εικόνα του εαυτού του και της ταυτότητάς του, με αποτέλεσμα να καταλήγει να γίνεται στις σχέσεις του θύμα ή θύτης.

Η πιο συχνή αιτία που κάποιος καταλήγει να γίνει συνεργητικά εξαρτημένος είναι τα τραυματικά παιδικά του βιώματα. Συνήθως, αυτό το άτομο έχει βιώσει επανειλημμένα παιδικά τραύματα. Η κακοποίηση, συναισθηματική ή σωματική συναντάται πολύ συχνά στη ζωή ενός συνεξαρτημένου ατόμου. Συνήθως, αυτός που κακοποιεί είναι το άτομο, που έχει αναλάβει τη φροντίδα και το μεγάλωμα του ατόμου. Αντί, όμως, να φροντίσει ανιδιοτελώς και να προστατέψει το μικρό παιδί, ως οφείλει, καταλήγει να το κάνει εξαρτημένο από αυτόν, βάζοντάς το να συμμετέχει σε πολλά κακοποιητικά «παιχνίδια εξουσίας».

Είναι αλήθεια ότι ο συνεξαρτημένος χρειάζεται πολλή δουλειά με τον εαυτό του για να καταφέρει να βγει από το μονοπάτι της συνεξάρτησης . Το πιο σημαντικό, όμως, είναι να καταλάβει αρχικά, ότι έχει υπάρξει θύμα εκμετάλλευσης και κακοποίησης, κάτι που είναι πολύ δύσκολο, γιατί συνήθως δεν έχει αίσθηση της πραγματικότητας αλλά και της αλήθειας του. Αγνοεί την πραγματικότητα, γιατί πιστεύει ότι έτσι πρέπει να είναι, αλλά και ότι αυτό του αξίζει.

Βιβλιογραφία:
1. Mellody, P., Miller, A., W., Miller, J., K. (2010). Εξάρτηση-Συνεξάρτηση: Πώς υπονομεύουν τη ζωή μας. Αθήνα: Φυτράκης.
2. Whitfield, C., L. (2001). Θεραπεύοντας το Παιδί μέσα σου. Αθήνα: Αλκυών.

Συγγραφή Άρθρου

Κασσιανή Τρικαλιώτη

Ψυχολόγος, Ειδίκευση στην ψυχαναλυτική/ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία, στη Συμβουλευτική Γονέων και στην Παιγνιοθεραπεία - Θεραπευτικό παιχνίδι. Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τα περιεχόμενα του E-Psychology προστατεύονται από την DMCA. Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο κατόπιν γραπτής άδειας από το τμήμα Σύνταξης και μόνο εφόσον ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία αναδημοσίευσης. Συγκεκριμένα, πρέπει να υπάρχει σαφής αναφορά στο τέλος του άρθρου, για την πηγή 1ης δημοσίευσης καθώς επίσης πρέπει να υπάρχει ενεργός σύνδεσμος που οδηγεί απευθείας στο άρθρο. DMCA.com Protection Status
Σχετικά άρθρα

Περισσότερα άρθρα του ειδικού συνεργάτη

Τι είναι οι φοβίες
φοβίες

Μπορεί να έχει συμβεί σε αρκετούς από εμάς να έχουμε βιώσει, για κάποιο διάστημα της ζωής μας, έναν υπερβολικά έντονο φόβο, ο οποίος να σχετίζεται με κάτι συγκεκριμένο.
Όταν ένα άτομο παρουσιάζει ειδικές φοβίες, εμφανίζει τα ακόλουθα συμπτώματα:

Ασφαλής δεσμός προσκόλλησης
Ασφαλής δεσμός προσκόλλησης

Σύμφωνα με τον γνωστό θεωρητικό της «Θεωρίας του δεσμού» John Bowlby (1907-1990), το ανθρώπινο ον έχει μία έμφυτη τάση να επιδιώκει τη διαπροσωπική επαφή με άλλους ανθρώπους και να επιζητά τη δημιουργία και διατήρηση συναισθηματικών δεσμών, που μπορούν να του παρέχουν ασφάλεια, εμπιστοσύνη και υποστήριξη.

Η πρωταρχική σχέση μεταξύ Μητέρας και Βρέφους
Μητέρα και Βρέφος

Είναι αδιαμφισβήτητος στις μέρες μας ο ρόλος που διαδραματίζει η σχέση μεταξύ μητέρας και βρέφους στην ομαλή ανάπτυξή του. Πολλές έρευνες Νευροψυχολογίας, που έχουν γίνει μέχρι σήμερα, υποστηρίζουν ότι η τρυφερότητα και η ένδειξη αγάπης εκ μέρους της μητέρας προς το βρέφος, συμβάλλουν στην ομαλή ανάπτυξη του εγκεφάλου του βρέφους, μέσω της δημιουργίας καινούριων νευρωνικών συνάψεων, με αποτέλεσμα την ομαλή ανάπτυξη του βρέφους σε όλους του τομείς, στο συναισθηματικό τομέα, στον κοινωνικό τομέα, στον τομέα της νοημοσύνης.

Το νόημα του συμπτώματος στο παιδί
το σύμπτωμα στο παιδί

Το σύμπτωμα είναι μία παθολογική συμπεριφορά ή ψυχοσωματική εκδήλωση ενός μέλους του οικογενειακού συστήματος. Η Συστημική Θεωρία υποστηρίζει ότι το σύμπτωμα αποτελεί ένα μήνυμα, που στέλνει ο πάσχων, προς τους σημαντικούς άλλους του οικογενειακού συστήματος.

Εγγραφείτε στο Newsletter μας!

* απαιτούμενα πεδία
Ενδιαφέροντα * :